Συμβαίνουν κι αυτά!

Κάπου ανάμεσα Παγκράτι και Βύρωνα, σε μια συνήθη πολυκατοικία του ’70, υπάρχει ένα διαμέρισμα που θα μπορούσε άνετα να το περάσει κανείς για  συνεργατικό παράρτημα του TILT–JEMMA και SOLARIS. Στα διάσπαρτα ράφια που συνιστούν τη βιβλιοθήκη του σπιτιού μπορείς να βρεις κάθε είδους κόμικς, από υπερήρωες της Marvel μέχρι και σπάνιες εκδόσεις  των Taiyo Matsumoto, Dave McKean, Jorge Gonzalez, Frank Miller, Mike Mignola, Charles Burns, Daniel Clowes, Chris Ware,  κ.ά.

Εδώ μέσα  ζει μια σκυλίτσα που ακούει στο όνομα Μάρβελ.

Η Μάρβελ περνά τη μέρα της ανάμεσα σε αυτά τα κόμικς  βιβλία.

Δεν τα διαβάζει — φυσικά.

Αλλά τα μυρίζει με μεγάλη σοβαρότητα.

Μοιάζει να έχει και κάποιου είδους υπερδύναμη.

Η σκυλίτσα η Μάρβελ μπορεί, με πολύ μεγάλη άνεση, να εντοπίσει ποιο κόμικς είναι καινούριο στο σπίτι από απόσταση τριών μέτρων.

Πλησιάζει.

Το μυρίζει.

Και κάθεται δίπλα του σαν να το εγκρίνει.

Και  κάτι που μοιάζει με μυστήριο. Εντελώς κόμικς.

Κάποια στιγμή — κανείς δεν ξέρει πότε ακριβώς — η Μάρβελ άρχισε να έχει μια φανερή προτίμηση στα κόμικς της Marvel.

Όταν ο Γιάννης ξεφυλλίζει έναν τόμο των X‑Men, η σκυλίτσα σηκώνει το κεφάλι.

Όταν εμφανίζεται ο Spider‑Man, τα αυτιά της κινούνται ελαφρά.

Και όταν κάποιος αναφέρει τον Hulk, η Μάρβελ σηκώνεται αργά και πηγαίνει προς την κουζίνα — διότι, όπως κάθε... υπερήρωας ξέρει, οι μεγάλες μεταμορφώσεις απαιτούν ενέργεια.

Η Μάρβελ! Η σκυλίτσα του φίλου μου του Γιάννη (Stilos).

Το πιο αγαπημένο της εξ ακοής κόμικ, που ναι μεν δεν αξιώθηκε να δημοσιευθεί ακόμα, αλλά η Μάρβελ έχει ακούσει τόσα πολλά γι αυτό, που αισθάνεται σαν να το έχει διαβάσει εκατό φορές. O Γιάννης (Stilos) της έχει υποσχεθεί ότι στην  β έκδοση θα έχει κι αυτή ένα ρολάκο μέσα στην ιστορία, αλλά... ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι που λέει και η γιαγιά Πλατή. Βλέπε σχετικά σε https://www.platis-comics.gr/platis-stilos