Ο Ψευτοθόδωρος!
11 Μαρτίου 2026,μεσημεράκι
διάβασε κι αυτό: Ο γλυκά μεταφυσικός μικρόκοσμος της Λάουρας!
Ο Ψευτοθόδωρος!
11 Μαρτίου 2026,μεσημεράκι
... και ένα απολύτως... προϊστορικό ελληνικό κόμικς!
Τον Ηλία Κουμετάκη τον γνώρισα στο πέρας της ζωής του, ένα χρόνο πριν από το θάνατό του. Το 1978. Την άνοιξη του ΄78.
Ήταν 89 χρονών, είχε, όμως, μια διαύγεια, ήταν κάπως ο εαυτός του.
Γύρω του πίνακες, πινακάκια, σεμέν, ροκοκό τραπεζάκια επιστρωμένα με τα περίτεχνα σκίτσα του.
Κι ένα αρχείο από εκατοντάδες -χιλιάδες ίσως- καρτούν φιγούρες, οι περισσότερες από τις οποίες δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας, δεν δημοσιεύθηκαν.
Ήταν σαν εκείνους τους τραγουδιστές με τη σπάνια ωραία φωνή που (οι συγκυρίες τα 'φεραν έτσι) τραγουδούν μόνο στο σπίτι τους (και κάποτε-κάποτε σε τίποτα γάμους και σπιτίσια γλέντια).
Προσπάθησα να του πάρω συνέντευξη, αλλά η φωνή του ήταν σαν απαλός ψίθυρος, σαν αεράκι, δεν τον έγραφε η μαγνητοταινία.
Εγκατέλειψα την ιδέα, δεν ήθελα να τον κουράσω.
Από το αρχείο του μου έδωσε το ελεύθερο να διαλέξω ότι θέλω.
Διάλεξα τον Ψευτοθόδωρο και αυτό το δισέλιδο κόμικς αριστούργημα του 1916, που θα συναντήσετε πιο κάτω.
Μου τα χάρισε! Μαζί και με κάποια άλλα έργα του.
Τον ευχαρίστησα από καρδιάς, δώσαμε τα χέρια και αποχαιρετηθήκαμε. Δεν τον ξαναείδα.
Ο περίφημος "Ακάκιος" του Κουμετάκη (το πρωτότυπό του δλδ), παρέα με μια καμηλοπαρδαλίτσα του Μορντίγιο, σε ένα τοίχο του σπιτιού μου.
Κι ένα λεύκωμα με τη δουλειά του, που κυκλοφόρησε πριν από αρκετά χρόνια, και (που παρά τη σπουδαιότητά του) πήγε άπατο.
Ο Ηλίας Κουμετάκης στα νιάτα του. Γεννήθηκε στο Αργοστόλι, στα 1889. Μεγάλωσε στην Κέρκυρα, ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του Κερκυραίο. Πέθανε το 1979, στην Αθήνα. Ήταν ένας αστός. Τραπεζοϋπάλληλος στο επάγγελμα.
Κι ενίοτε και (λίγο) γελοιογράφος σε εφημερίδες της εποχής του.
Απόκομμα από το εβδομαδιαίο περιοδικό Η ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ με μια περιπέτεια κόμικς του Ψευτοθόδωρου.
Παρά το αξιόλογο καστ των συνεργατών του (Δημήτρης Ψαθάς κ.ά.) το περιοδικό πήγε κατά διαόλου, μετά από λίγα τεύχη φαλίρισε. Μαζί του, βέβαια, και ο Ψευτοθόδωρος. Όταν συνεργαζόμουν με το ΠΑΡΑΠΕΝΤΕ του έκανα ένα (τρισέλιδο, νομίζω) αφιέρωμα (του Ψευτοθόδωρου).
Ο Ηλίας Κουμετάκης περιχαρής, ενώ παίρνει το μπάνιο του στην Παλαιοκαστρίτσα (Κέρκυρα).
Άλλο ένα απόκομμα με τον Ψευτοθόδωρο σε δράση.Από το περιοδικό Η ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ και πάλι. Τεύχος #2, 24 Σεπτεμβρίου 1938.
Ο Κουμετάκης με τα χέρια στις τσέπες. Κάπου, στο μακρινό κάποτε. Αν τον συγκρίνετε με τον κύριο που πρωταγωνιστεί (εδώ γύρω) στο... χορευτικό κόμικς θα διαπιστώσετε, ίσως, κάποιες... διδυμικές ομοιότητες.
Δυο χαρτομακέτες με τα μολυβώματα από κάποιες περιπέτειες του Ψευτοθόδωρου.
Κι ένα... χορευτικό κόμικς του Ηλία Κουμετάκη. Το υπογράφει με το μικρό του μόνο όνομα (Ηλίας). Δεν γνωρίζω αν δημοσιεύθηκε κάπου και που. Προσέξτε πόσο άνετα κινείται ο ήρωας του, την οικονομία του σκίτσου του, αλλά και το κομψό του επιχρωματισμού της εικόνας. Σπουδαίος καλλιτέχνης!
Και το... προϊστορικό ελληνικό κόμικς που σας έλεγα, σε πλήρη ανάπτυξη. Ένα μικρό αριστούργημα, ένα διαμαντάκι. Από το μακρινό εκείνο 1916, παρακαλώ!